(Deur Naomi Müller)

In `n boek ‘Vroulike verwagtinge en Manlike Fieterjasies’ Geskryf deur: Isak de Villiers stel hy:

“`n Vrou is die een wat bepaal waar en hoe die huis is. `n Gesin se huis is waar die moeder is. Sy maak of breek die huis. Maar `n man moet daardie huis beskerm en van lewens-middele voorsien.”

Dis vir my `n pragtige stelling. Ons as vrouens se taak in hierdie wêreld is groter en baie belangriker as wat ons besef.

As jy weer moedeloos raak wanneer jy by die huis dalk moet sit met die nuwe baba, of `n deur nag met hom/haar moet worstel, of as jy `n werkende moeder is en die middag na werk lyk die huis asof `n orkaan dit getref het, die wasgoed moet gedoen word, tonne strykwerk lê en wag, die kinders moet gebad word, hulle huiswerk moet gedoen word, die huis moet aan die kant, skottelgoed moet gewas word, vloere moet skoon, gordyne en linne moet gewas en gestryk word, badkamers moet skoon, jou man/jou man en kinders moet kos kry, en dan verwag die lewensstyle van vandag dat jy `n inkomste moet verwerf op een of ander wyse. . . Dink net, wat sou van die huishouding geword het sonder jou! Maar net soos wat jy as vrou van kardinale balang vir die huishouding is, so is jou man se insettinge net so belangrik, omdat hy die broodwinner en die beskermer van die huishouding is. Soos die Woord sê: Die een kan nie sonder die ander nie!

Sal jy my verskoon as ek sug dat ek ook net eenmaal aan Christus se voete wou sit, soos, Maria? Sy het die goeie dinge gekies, het Jesus gesê.

Een ding is ek seker van; as daar in Christus se tyd tydskrifte en sielkundiges was, sou Maria nie aan een van hulle geskryf het nie? Sy het immers by die Meester Self geleer.

Wat my weer laat dink; dalk kan ons, deur net ons oë in gebed te sluit, ook aan Sy voete sit?

Dis `n kosbare seën wat ons het om aan Christus se voete te sit en met Hom praat. Die Eer hê om met Hom ons hartsbegeertes en hartsere te deel en weet dat Hy altyd daar is om na ons drome en hoopvolle harte te luister. As ons net kan leer om ons lewens ten volle in Sy hande neer te lê! Sonder om in te meng! Ek weet dit is moeilik, ons as mense wil soms NOU `n ding gedoen hê, en dit is nie noodwendig die tyd wanneer God dit aan jou wil gee nie en wanneer jy dan begin om dit uit Sy hande te wil neem en self te probeer uitsorteer. Wanneer dit gebeur dan vat dit gewoonlik net `n rapsie langer as wat dit sou vat en jou frustrasies raak net meer. Dis seker een van die moeilikste dinge om te oorbrug en reg te kry. Die enigste manier hoe ons dit gaan kan doen, gaan kniel voor Jesus se voete en vra vir Hom om jou die leiding te gee wat jy nodig het vir wat ookal belangrike taak jy het om te verrig. GLO my, dit is die ENIGSTE manier hoe jy moeilike tye gaan oorbrug.

God is nog altyd net waar Hy is, was en sal vir Ewig wees. Dit is JY wat jou van Hom af terug hou. Gaan kniel voor Sy voete en sluit jou oë in opregte gebed! Hy deursoek harte, nie dade en uiterlikke nie! Hy het jou immers geskep, Hy ken jou beter as wat jy jouself ken! Daar is NIKS wat jy vir Hom kan wegsteek nie! Hy weet klaar wat jou hartsbegeertes is en ken jou teëspoede en seer. Wees bereid om te leer uit jou foute, en teëspoede, hulle kom nie verniet oor ons paaie nie en dank Vader daarvoor, want selfs hulle het hy oor ons paaie gebring.

En nie alleen dit nie, maar ons roem ook in die verdrukkinge, omdat ons weet dat die verdrukking lydsaamheid werk, en die lydsaamheid beproefdheid en die beproefdheid hoop; en die hoop beskaam nie, omdat die liefde van God in ons hardte uitgestort is deur die Heilige Gees wat aan ons gegee is.

Romeine 5:3-5

“Maar die vrug van die Gees is liefde, blydskap, vrede, lankmoedigheid, vriendelikheid, goedheid, getrouheid, sagmoedigheid, SELFBEHEERSING.”   Gal. 5:22

Selfbeheersing is een van die belangrikste eienskappe wat ons benodig in hierdie moeilike tye. Ons as vroue moet dit veral toepas in ons daaglikse lewe en verseker in die swaar tye wat vir ons voorlê. Dit gaan nie help jy raak kwaad vir jou metgesel nie, ons raak soms gefrustreerd met ons omgewing en met die dinge rondom ons wat net nie in plek wil val nie. Stop vir `n oomblik, haal diep asem, en ontspan!

Soveel male verstaan ons nie eers hoekom ons hier is nie, en tog, strompel ons lusteloos voort soos zombies deur ons daaglikse roetines wat ons bind! G’n wonder ons uitlaatkleppe is so moeilik betembaar nie. `n Paar voorbeelde van wat hierdie wereld ons bied – losbandigheid, modes, giere, humanisme met sy metgesel feminisme – waar los dit jou as vrou? Vasgevang in `n wêreld vol wêreldse dinge, wêreldse nukke en onsekerheid! Etiket raak vir ons iets – oudtyds en simpel. Dissipline wat veronderstel is om volgens God se woord op ons kinders toegepas te moet word, verdwyn sodra die ’stelsel’ waarin ons onsself daagliks bevind die oorhand kry of een of ander tydskrif jou wysgemaak het dat dissipline jou verhouding met jou kind sal verwoes!! Normes en waardes is iets wat jy verloor het op `n pad waarop jy beland het - `n sieklike Babel!.

“Daarom het ek die lewe gehaat, want die werk wat onder die son gedoen word, het my mishaag, omdat alles tevergeefs is en ‘n gejaag na wind.”  Pred. 2:17

‘Alles tevergeefs en `n gejaag na wind.’ Ai! Is dit nie so waar nie. In hierdie warwoel van `n wêreld van ons kry ons bitter min tyd om asem te skep. Jy is `n vrou en God is besig om elkeen van ons voor te berei vir wat in ons land voorlê. Ons wil nie altyd dinge so sien nie, veral nie wanneer daar slegte dinge op ons pad verby flits nie. Selfs vir hulle moet ons dankbaar wees, want selfs daardie slegte, seer, en ongemaklike dinge het ons God op jou pad gestuur. En ons verstaan dit dalk nog nie so mooi nie, maar eendag sal jy terugkyk en besef: Dis hoekom! En dis deur hierdie moeilike tye waarin ons die sterkste groei. Moet nie bang wees vir `n uitdaging nie, dit bou jou karakter! En as jy foute maak… ons almal maak foute, leer uit hulle, dan is niks tevergeefs nie.

Dit is so maklik om dankbaar te wees vir die goeie dinge en in die tye wanneer dit voorspoedig gaan, maar `n ware vervulde lewe kom slegs na die wat geleer het om dankbaar te wees in die tye van teëspoed en nood!

Dankbaarheid is een van ons as mens se mooiste eienskappe en is die enigste een wat ek van weet wat jou gemoed kan lig, sonder dat jy eers hard probeer!

Naomi Muller

“Vir ‘n klein oomblik het Ek jou verlaat, maar met groot ontferminge sal Ek jou vergader.  In ‘n uitstorting van toorn het Ek vir ‘n oomblik my aangesig vir jou verberg, maar met ewige goedertierenheid ontferm Ek My oor jou, sê die HERE, jou Verlosser.” - Jes. 54: 7,8

Daar kom baie keer oomblikke wanneer ons totaal moed verloor, wanneer die lewensstryd onoorwinne lyk en die wêreld rondom ons ons gulsig insluk om ons te verdruk in sy genadelose buik van bekommernisse, geldprobleme, pynlike hartsake, hartverskeurende verlies en die frustrerende onsekerheid van wat voorlê.

Lig jou kop `n bietjie op die volgende keer wanneer jy met jou skouers laag gesak by die voordeur van jou woning uitloop. Strek jou arms uit na die hemele en glimlag met jou gesig in die son se strale in. Dink net hoe dankbaar jy kan wees vir net daardie sagte strale wat knyp aan jou wange, die ligte briesie wat wulps teen jou arms op kruip, haal diep asem, ruik… wat meer kan ons voor vra, want op daardie oomblik is jy deel van God se skepping en nie net `n masjien wat daagliks aanrol en dag na dag deur worstel nie.

Uit die Konsentrasiekamp-Gedenkreeks, verklaar G.D. Scholtz, o.a. oor die toestande na die sluiting van vrede:

“Al was die mense nou weer by hul tuistes terug, was hulle daarom nog nie uit hul ellende verlos nie. Mense moes per trein na die naaste spoorwegstasie na hul wonings vervoer word. Daar moes dan op die een of ander manier vervoer na hul verwoeste wonings gereel word – en dit per perdekar of ossewa. Die mense moes van voedsel voorsien word totdat hulle self in staat was om in hul eie behoeftes te voorsien. Soms sou dit enige maande duur voordat `n gesin weer selfversorgend was. Om die ellende te verhoog, was die somer van 1902-03 besonder droog. En dit het die herstel vertraag. Na alles wat in die oorlog verduur moes word, het nuwe ellende duisende Afrikaners in die gesig gestaar. Ds. S.J. Van der Spuy van Zeerust in die Transvaal het nog op 4 September 1903 geskryf: ‘Vele bleeke aangezichten worden gezien en mijne overtuiging is, honger is de oorzaak ervan. Gedurig komen noodlijdenden naar mij met tranen in de ogen zeggende: ‘Help mij tog, wij hebben niets om te eten.’.”

So volgende keer wanneer jy by jou woning instap, of in die straat afstap… stop vir `n oomblik en wardeer dit wat jy op daardie oomblik ervaar. Dalk kan dit jy wees wat eendag van die veld af terug kom en weer vanvoor af moet begin…

Deur Naomi Muller

Ons kan weer!

Jy as vrou. Wat weet jy van jou voormoeders? Weet jy genoeg om `n trots te hê dat jy `n boervrou is? Wat jy in staat is om weer die wêreld te kan wys wat lê in ons bloed? Wanneer ons dink aan die boere oorlog se vrouens; dink ons aan die swaarkry in die kampe, die bittere seer, die vasbyt? Of sê jy maar net: ‘Ek wil liewer nie daaraan dink nie, dis hopeloos te morbied!’ Vir sommige van ons kan dit dalk morbied wees. Hoe ek dit sien en hoekom ek dit met julle wil deel is dat, hoe meer ek daarvan lees en hoe meer seer ek teekom in die briewe wat geskryf is deur die vroue in hierdie kampe; hoe groter brand daar `n gevoel van trots in my bors. Om te dink dat hierdie van ons eie bloed is, ons voorgeslagte! Dink net…

Teen die einde van die oorlog was daar in die Vrystaatse kampe `n totaal van 45 146 inwoners, waarvan 37 412 vrouens en kinders was.

In totaal is 26 370 oor die hele Suid-Afrika oorlede; vrouens en kinders en 1 676 mans, wat hoofsaaklik bestaan het uit bejaardes.

Ek sal weekliks `n aangrypende verhaaltjie met julle deel:

Uit die Konsentrasiekamp-gedenkreeks – Bethulie

Mev. Anna Breedt beskryf die afsterwe van haar suster so: ‘Een middag, kort voor haar dood, terwyl ons albei ernstig siek was, kom, ds. Becker weer in ons tent om vir ons te bid. Voordat hy egter begin, vra hy vir Emmie Naude wat die siekste was: “My kind; hoe moet ek vir jou bid en wat moet ek die liewe Heer vra? En sê nou jy moet sterf, wat moet ek vir jou pappie sê as hy kom?” Hierop antwoord sy toe: “Vra net die wil van die Heer en sê net vir my pappie ek het van die honger gesterf.” Dieselfde nag is sy dood en haar laaste woorde was: “Voor ewig met den Heer, naderby, naderby die Vaderhuis!” sy was nie meer daar nie. Sy was `n skrale twaalf jaar oud toe sy oorlede is.

Ds. Becker wat in Bethulie kamp bediening gedoen het sê: ‘Hoe ons fatsoenlike moeders en dogters dit kon verduur, is vir my vandag nog `n raaisel!’

deur Naomi Muller

Met al die voorbereidings waarmee ons besig is, tesame met die voedsel-krisis wat in die wereld dreig, is een van die dinge wat ons beslis kan doen, is om voedsel in bottels in te le of te droog of op enige ander manier te berg.

Om te droog, kan mens net ‘n dehidreerder (ongeveer R500 by Makro) koop.  Dit neem redelik tyd, maar sodra afgehandel neem dit BAIE MIN plek in beslag.  Dit het ‘n leeftyd van ongeveer 2 na 3 jaar, en indien dit met ‘n ‘vacume-sealer’ geseel word dan kan die leef-tydperk met nog 2 jaar verleng word.

Om voedsel in bottels in te le is niks vreemds by ons mense nie. Daar is egter van ons mense wat niks van dit weet nie, en nie weet hoe dit werk nie.  Ons vra asb. julle hulp.  Indien u een van die kenners op hierdie gebied is, stuur asb. vir ons ‘n lys van al die verskillende voedsel-tipes wat ingele kan word, en die resep oor hoe om dit te doen.

Indien daar mense is wat weet van ander maniere om voedsel te berg, kan u ons asb. laat weet sodat ons die ander mense ook daarvan kan inlig.

Vrydag-aand na die Funksie in Pretoria, was een van die eerste Suidersterre-vergaderings gehou deur al die vrouens teenwoordig.  (Vir die wat nie weet wat Suidersterre is nie: die die ‘vrou-aksie’ van die Suidlanders). Die funksie self was baie suskesvol ten spyte daarvan dat baie mense na Majuba toe was, en van die groepe gaan ‘oefen’ het met hulle toerusting (gaan kamp het), en dat dit so baie gereen het.

Daar was basies oor 5 hoof-onderwerpe gepraat: Kinders, voedsel, gesondheid, ontspanning en troeteldiere. (Ek weet daar is groepe/gesinne waar baie van hierdie goed deur die mans hanteer word - julle mag dit maar lees - daar word nie gediskrimineer nie).

Oor kinders is die volgende genoem:  Die ma’s sal hoofsaaklik verantwoordelik wees om die kinders besig te hou - en hoe beter dit gedoen word, hoe minder spanning sal die kinders ervaar.  Die idee is om dit so aangenaam moontlik (en tog realisties) vir die kinders te maak.  Hulle sal moet seker maak dat genoeg boeke saamgeneem word sodat kinders nog steeds sal kan leer, en van die ouers sal bereid moet wees om onderwyser te wees (sal natuurlik help as iemand in die groep wel ‘n onderwyser(es) is). 

Oor voedsel was die volgende genoem: Ons sal moet seker maak daar is genoeg om ons meer as 3 maande te hou, want saad neem ongeveer 3 maande om te groei - en ons glo en hoop ons is suksesvolle boere en dat die saad sal opkom (My eerste poging by die huis was ‘n totale flop - die wortels wat wel opgekom het, was so 3 cm groot).  Daar was ook raad i.v.m. die stoor van voedsel gewees:  Koring het ‘n ‘geraamde’ lewe van ‘n 1000 jaar, so as jy genoeg koring het, kan jy dit net maal soos nodig - en met water - jy het brood!  Heuning het ook ‘n baie lang raklewe.  Ander opsie: neem ‘n plastiek 2l koeldrank-bottel, was dit uit met koue water en Jik.  As dit HEELTEMAL droog is, gooi meel (of iets soortsgelyk) daarin en stamp die bottel dat die inhoud afsak (so 30 min). maak seker die bottel is vol.  (Jy kan dit ook oornag in die vrieskas sit - die koue laat dit nog meer inkrimp en sak).  Sodra dit heeltemal vol is, smelt kerswas bo in die bottel in om dit te seel. Sodra die kerswas afgekoel het, is die bottel deeglik geseel en sal geen miet of iets kan inkom nie.  As alternatief, kry ‘n dehidreerder (Verimark s’n is ongeveer R500), en dehidreer jou voedsel - dit neem dalk bietjie tyd, maar die gedroogte voedsel neem BAIE min spasie, en het ‘n lewe van ongeveer 3-4 jaar, selfs 6-7 jaar indien dit vakuum-verpak word.  Daar is ‘n projek besig om ‘n resepte-boek saam te stel met ‘bos-resepte’ - resepte met min bestandele, en selfs met wildsvleis.

Oor gesondheid was die volgende genoem: Indien jy in die eerste drie maande net op blikkies kos gaan leef, dan sal jy verseker vitamien-aanvullings moet saamneem aangesien die blikkies-kos maar laag in vitamiene en minerale is.  Indien daar geen (of baie min) vleis is, moet daar protein-aanvullings ook wees.  Ons moet seker maak dat ons genoeg medikasie saamneem om die algemene siektes (griep/verkoue/maagwerke) te kan behandel. Dit sal ook raadsaam wees indien ‘n paar mense op noodhulp-kursusse gaan.  Indien jy oor mediese boeke beskik, neem dit saam.  Beraders (berading) sal ook handig te pas kom, want as jy nie dinge in jou lewe kan hanteer nie, dan ly jou gesondheid daaronder.  Oor kroniese medisyne: stuur ‘n e-pos na johann@suidlanders.co.za.

Oor ontspanning was die volgende genoem:  Ons sal moet voorsiening maak vir ontspanning vir die kinders - boeke, bord-speletjies, balle, ens.  Ons sal ook moet sorg vir iets vir onsself - en ook ‘n ietsie om jouself mee te bederf - soos ‘n shokelade wat jy oor 3 maande gaan probeer rek.

Troeteldiere kan ‘n gesondheidsgevaar vir die mense inhou indien groot hoeveelhede diere op een punt ongekontroleerd aangehou word. Daar is groepe wat planne maak om troeteldiere appart van die mense te hanteer om sodoende onnodige uitbreek van siekte toestande te beperk. Hou dus in gedagte dat troeteldiere wat saamgeneem word verwyder sal word na omgewings waar hulle wel versorg sal kan word. Groepleiers kan gerus vir die organiseerders in elke area vra wat die stand is met betrekking tot die versorging van troeteldiere.

Hierdie was net die eerste van vele vergaderings om te kom.  Intussen word al die mense in die verskillende groepe aangeraai om met mekaar kontak te maak om uit te vind watter unieke vermoeens in die groep bestaan (onderwysers, mediese personeel, beraders, tegniese mense, ens).  Die vrouens in die besonder moet ook bymekaar probeer kom en resepte en idees uitruil, mekaar help om voedsel in te le, en enige ander nuttige wenke uit te ruil.

Ten slotte kan ons net se: ons voorsien ‘n wonderlike toekoms vir die suidersterre!

Die volgende Suidlander funksie vir Pretoria sal gehou word om 19:00 op die 27ste Februarie 2009 by die Seniortuis Dienssentrum op die hoek van Soutpansberg weg en Parker str. Die ingang na die saal is in Parker str.

Alle Suidlanders in die Pretoria omgewing, word genooi om die funksie by te woon. Indien u nog nie deel is van ‘n omgeegroep nie sal u hier die geleendheid kry om deel te raak by ‘n groep in u omgewing.

Ons wil ook graag van die geleendheid gebruikmaak om die vroue aksie bekend as die Suidersterre met die geleendheid voortestel, en die vrouens die geleendheid gee om by die aksie betrokke te raak.

Enige navrae kan per e-pos gerig word aan johann@suidlanders.co.za

Die vrouens van Vryheidstreek hou vergadering op 1 Oktober 2008 en een van die mooiste boodskappe word van hulle openbaar.

Moeders moet begin toesien na hul kinders se emosionele toestand, deur hulle vooraf te maan tot kalmte en absolute ordelike dissipline en geestelike voorbereiding.  Geloof in onse Vader en die hand na mekaar toe uitreik, mekaar vertrou en saamstaan in die tyd wat vir ons voorlê.  Vrouens sal en moet hul mans inspireer om hul “dop en tjop” en hul sport God op TV te los en hulle skille van hulle oë te verwyder.  Agter elke gelowige volksman staan ‘n gelowige volksvrou en kind.

Ons staan aan die vooraand van ‘n nuwe begin.  Onse Vader gaan ons erfland aan ons terug gee, ongelukkig met bloed en traan.  Met net die oorblyfsels van die gelowiges wat sal oorbly om in vrede en vryheid te leef.

Elke man, vrou en kind behoort die knie te buig voor onse Vader en ons te bekeer van ons ongeregtighede.

Verder is noodvoorrade en noodplanne bespreek en die aand is met gebed afgesluit.

Baie dankie aan hierdie vroue.

Saamgestel deur Noord-Natal Streeks Organiseerder Vryheid.

(nota van Adjunkredakteur - Ek hoop dat die skrywe soos ontvang vanaf die Suidersterre in Vryheid as inspirasie sal dien vir al die vroue, en dat die ander streke ook spoedig die Suidersterre aksie in hulle eie areas sal opneem en in plek sal kry. Die terugvoer vanaf die Vryheid streek was absoluut ongelooflik goed. Ek wil graag al die dames daar baie sterkte toe wens met hulle aksies)

Soos reeds genoem met die terugvoer van die Bid dag op 20 September, het die vroue besluit om ‘n Inisiatief te loods en het op “Suidersterre” besluit as die naam van die inisiatief.

Ons is reeds in die proses om vir die Suidersterre hulle eie web blad te ontwerp en dit sal eersdaags beskikbaar wees. Intussen sal ons dan ook hier artikels plaas wat spesifiek op die vroue van toepassing sal wees.

Hou gerus die spasie dop!